Portretfotografie op reis

by DutchieontheRoad
2 comments

Portretfotografie is niet makkelijk. Geregeld krijg ik in mijn directe omgeving de vraag hoe ik nou die portretten maak op reis. Mensen vragen zich af of ik gepast of ongepast iedereen mijn camera in zijn of haar neus ‘duw’. Portretfotografie is toch wel vaak een ‘dingetje’. Mensen voelen zich bezwaard om andere mensen te fotograferen. ‘Aapjes kijken’ vindt men al snel. Ik kan jullie verzekeren dat dit absoluut niet het geval is! Ik deel graag mijn tips met jullie.

Ik zal heel eerlijk zijn: ik vond het in het begin ook doodeng om portretten te maken en soms vind ik dat nog steeds. Ik ben van nature geen brutaal persoon die ongepast van iedereen een foto maakt. Dat is ook absoluut niet de manier om mooie portretfoto’s te maken op reis. Geregeld heb ik kansen laten liggen omdat ik de desbetreffende persoon niet durfde aan te spreken of de foto niet durfde te maken. Zonde! Ook voor mij blijft portretfotografie een ‘dingetje’ maar ik vind het zo ontzettend leuk. Portretfotografie is echt mijn ding dus ik moet mezelf regelmatig een schop verkopen om toch die foto te maken. Je moet echt even over een grens stappen.

Hoi An

Gevraagd of ongevraagd?

Laat ik even duidelijk zijn: als iemand niet wil dat ik van hem/haar een foto maak, respecteer ik dat. Dat is gewoon een ongeschreven regel vind ik. Respecteer de lokale gebruiken en cultuur. Ik fotografeer het liefst kinderen en oude mensen. Veel rimpels, weinig tanden, lange baarden, vreemde brillen, hoeden…I love it! Dat zijn nou eenmaal de meest fotogenieke mensen en die wil je graag vastleggen. Ik althans wel. Geregeld kom ik een dergelijk persoon tegen op reis en dan begint het dilemma. Ga ik het vragen of ga ik het niet vragen? Meestal vraag ik inderdaad aan de desbetreffende persoon of ik een foto mag maken. Als je een close-up wil maken, heb je ook geen keus. Je zal het moeten vragen. Wat als ze ‘nee’ zeggen? Geen probleem…lach vriendelijk, knik eventjes, bedank de persoon en loop gewoon verder.
Vaak tref je mensen die weinig tot geen Engels spreken dus dan zal je het moeten vragen met gebaren. Spreek de desbetreffende persoon vriendelijk aan, lach even en wijs naar je camera en vervolgens naar de persoon. It’s that simple
Soms blijven mensen ook spontaan stokstijf voor mijn neus staan, wijzend naar mijn camera. Dan is de boodschap duidelijk: maak nu een foto van mij. Raar maar waar. Dat zijn vaak de minst mooie foto’s en deze mensen doen dat puur omdat ze zichzelf terug willen zien op de camera. Prima! Ik maak de foto van een serieus poserende Chinees, laat de foto zien, Chinees tevreden en ik verwijder achteraf de foto. In deze gevallen is er geen sprake van spontaniteit en ik houd daar persoonlijk niet van dus met deze foto’s doe ik ook niets.

Wil ik de persoon echter op afstand fotograferen, zal ik de persoon ongevraagd fotograferen. Ik blijf dan altijd op afstand en wacht op het juiste moment. Markten zijn ideale locaties om dergelijke foto’s te maken. Word je ‘betrapt’ door de desbetreffende persoon? Geen probleem…lach even vriendelijk, geef een knikje, zwaai vriendelijk en negen van de tien keer lacht de persoon vriendelijk terug. Alles rondom portretfotografie heeft te maken met je eigen houding.

Himba

Oogcontact 

Oogcontact en lachen maar…Niets is zo belangrijk dan een vriendelijke open houding naar de lokale bevolking. Te enthousiast kan mensen afschrikken want wij Nederlanders zijn nou eenmaal veel directer dan de gemiddelde medemens. Let daar dus ook op. Ik heb geregeld (te) enthousiaste toeristen gezien die werkelijk iedereen gepast en ongepast fotografeerde. Zij zagen de verontwaardigde blikken achteraf niet…die ik wel zag omdat ik van nature wat terughoudend ben. Een open houding is goed maar in Azië zijn mensen van nature terughoudender dus ben niet te direct en brutaal. Dat wordt niet altijd gewaardeerd. Maak oogcontact, lach vriendelijk, knik even en zwaai misschien eventjes. Dat werkt bij mij altijd prima.

Maak een praatje

Maak een praatje…dat werkt. Soms zijn mensen nieuwsgierig naar je en willen ze graag een praatje maken of hun Engels oefenen (pas op in Beijing voor de teascam!!). Maak daar gebruik van want af en toe kun je dan in leuke situaties terecht komen. Zo nu en dan word je zelfs uitgenodigd door de mensen. Wedden dat je na een praatje een foto mag maken.

Oefen op markten

Markten zijn ideaal om te fotograferen. Er gebeurt veel en je kunt mensen goed op afstand fotograferen in hun dagelijkse werkzaamheden. Wil je een close-up maken? Koop dan iets bij de desbetreffende kraam/persoon en de meeste mensen zijn dan bereid om te poseren. Ik bezoek markten ook graag zo vroeg mogelijk want dan zijn er amper tot geen toeristen. Mensen zijn vaak verbaasd toeristen op een dergelijk tijdstip te zien en daardoor nieuwsgieriger. Toon belangstelling voor de mensen en hun koopwaar en je komt gegarandeerd met een aantal mooie plaatjes thuis.

Maak ‘gebruik’ van andere fotografen

Maak gebruik van andere fotografen 🙂 . Deze tip heeft mij al heel wat mooie plaatjes opgeleverd. Soms zijn bepaalde mensen zo fotogeniek dat ze op toeristische plaatsen door vele toeristen gespot worden. Mocht je een dergelijke situatie zien, spring daar dan meteen op in. Zodra je iemand ziet poseren voor een andere toerist/fotograaf, weet je immers dat er toestemming is. Ik maak dan vaak op enige afstand de foto en daardoor heb ik een niet poserende persoon op de foto. Groot voordeel is dat de persoon dan niet rechtstreeks in de camera kijkt wat vaak heel mooi is. Maak ook vooral gebruik van het moment zodra een andere toerist de foto terug laat zien. Sla dan toe! Negen van de tien keer is een schaterlach het gevolg en die leg jij dan net vast. Spontaner kan niet.

Leer een paar woordjes in de lokale taal

Leer een paar woordjes in de lokale taal. Leer op zijn minst om hallo, dag en bedankt te zeggen. Dat werkt serieus want mensen vinden dat echt geweldig (en vaak lachwekkend).

Laat de foto terugzien

Laat de foto terugzien. Niets zo onpersoonlijk dan een portretfoto maken en weer doorlopen. Laat zien wat je gemaakt hebt! Mensen vinden dat erg leuk om te zien. Kinderen kruipen het liefst in je camera en daardoor worden ze nog enthousiaster (soms te). Ouders willen uiteraard graag een foto van hun kroost zien en oudere mensen vinden het vaak heel hilarisch.

Kinderen fotograferen

Begin met het fotograferen van kinderen. Kinderen zijn namelijk het makkelijkst. Zij vinden het altijd leuk om gefotografeerd te worden (soms iets te) maar ja…het zijn nou eenmaal kinderen. Zodra ze de foto terug zien, gaan ze vaak helemaal los en loopt het halve dorp uit. Verbazingwekkend waar ze af en toe vandaan komen. Filmpjes vinden ze overigens helemaal geweldig. Vraag overigens wel toestemming aan de ouder als die bij het kind is. Kinderen zonder ouders in de buurt (wat meestal het geval is) kun je uiteraard niet om toestemming vragen maar zodra er een ouder bij is, vraag je uiteraard de ouder om toestemming. Je wilt zelf ook niet dat een wildvreemde zomaar een foto van je kind maakt. Meestal vinden ouders het goed en vaak zijn ze zelfs trots dat een toerist hun kind wil fotograferen. Geeft de ouder geen toestemming? Prima! Bedank de ouder, lach vriendelijk, zwaai even naar het kind en loop weer verder. No harm done.

Fotografeer op ooghoogte

Fotografeer zoveel mogelijk op ooghoogte. Dat betekent dus dat je voor oudere mensen en kinderen even door de knieën moet. Vergeet ook niet scherp te stellen op de ogen want je wilt de ogen en het gezicht scherp hebben. Mijn doel is om ‘lichtjes’ in de ogen te zien bij een close-up.

Kom eventuele beloftes ook na!

Soms vraagt men om de foto op te sturen. De meeste mensen hebben namelijk helemaal geen foto’s van zichzelf en vinden het hartstikke leuk om een dergelijke foto van zichzelf en/of kinderen te ontvangen. Schrijf de gegevens op en houd je aan je belofte.

Niet flitsen!

O ja…niet flitsen. Niets zo vervelend dan een flits in je gezicht en mensen in afgelegen gebieden, die niet gewend zijn aan toeristen, krijgen hier serieus een hartverzakking van. Niet doen dus.

Labrang Klooster

Wat wil je laten zien?

Heel belangrijk bij portretfotografie is jezelf af te vragen wat je wilt laten zien. Wil je een close-up of wil je de persoon juist onderdeel van de omgeving laten zijn. Let goed op de kijkrichting van de persoon want het is mooier wanneer de persoon de foto inkijkt. Zorg dat er weinig storende elementen in beeld zijn die afleiden.

Wel of niet betalen voor een portretfoto?

Ik ben persoonlijk geen voorstander van betalen voor een portretfoto. Op sommige toeristische plekken zie je mensen in bijzondere klederdracht of erger, met dieren, die betaald op de foto willen. Ik doe daar niet aan. Dat is natuurlijk persoonlijk maar ik houd er niet van.
Als ik iemand aanspreek en die persoon blijkt een vergoeding te willen, maak ik de foto ook meestal niet. Ik bedank de persoon en loop dan weer verder. Heb ik wel eens betaald? Jazeker. In sommige landen zijn bepaalde bevolkingsgroepen zo fotogeniek dat ‘fotomodel’ spelen een deel van hun inkomen is. Denk dan aan de Himba’s in Namibië, Masai in Kenia, Mursi in Ethiopië enz. Wil je van deze mensen een foto maken, dan moet je gewoon betalen en terecht.
Soms heb ik wel eens iets gekocht op een markt omdat ik van de desbetreffende persoon een foto wil maken. Ik heb een leuke souvenir of iets te eten en een foto, en de persoon in kwestie wat geld. Prima deal. Op Java moet je ook betalen voor het fotograferen van de zwaveldragers bij Kawah Ijen. Wat heb ik een respect voor die mannen! Geef ze een kleinigheidje, iets te eten, koop een beeldje bij die mannen en je kunt ze fotograferen. Het is dus afhankelijk van de situatie of ik betaal voor een foto maar over het algemeen niet.

Portretfotografie op reis

Respect

Nogmaals…respecteer de mensen, cultuur en gebruiken. Wil men niet op de foto? Prima! In sommige landen gelooft men dat een foto een stukje van de ziel wegneemt en daarom wil men niet poseren. Dat is jammer maar het is niet anders. Monniken hebben ook niet altijd zin om te poseren en dat is begrijpelijk want zij zijn zo fotogeniek dat ze voortdurend worden gefotografeerd. Blijf altijd vriendelijk en maak een praatje en dan mag je meestal wel een foto maken. Informeer bij ceremonies en dergelijke of fotograferen toegestaan is. In het Midden-Oosten zijn ze ook geen liefhebbers van portretfotografie dus daar zul je niet zo snel geweldige portretfoto’s kunnen maken. Islamitische mannen willen nog wel eens op de foto maar vrouwen bijna nooit. Ik heb zo vaak ‘nee’ gekregen – buiten Jordanië om trouwens – dat ik het al snel opgaf. Jammer, maar het is niet anders.

Apparatuur

Veel mensen zijn op zoek naar de perfecte ‘portretlens’. Gefeliciteerd…ik namelijk ook. Op reis fotografeer je met hetgeen je voorhanden hebt. Je hebt vaak geen tijd om even van lens te wisselen dus je moet roeien met de riemen die je hebt. Voorheen fotografeerde ik met de Canon 18-200. Ideaal want dan hoefde ik niet te wisselen. Nadeel is dat je sneller last hebt van onscherpte. Dat hoeft overigens niet want bovenstaande foto van de Chinese man met hoed en bril, en de foto van de monniken, zijn met de 18-200 gemaakt. Na verloop van tijd wilde ik echter toch betere lenzen. Ik heb daarom voor de Canon 15-85 gekozen en deze zit vrijwel standaard op mijn camera. Ik heb mezelf door deze lens wel moeten aanleren dichter bij de mensen te komen – waardoor je ze toch sneller moet aanspreken. Ik kan met deze lens de mensen op afstand fotograferen maar ook nog dichterbij. Voor een close-up zal ik daarentegen ook écht close-up bij de mensen moeten gaan staan. Daarnaast ben ik ook nog de trotse bezitter van een Canon 70-200 F4 maar deze gebruik ik op reis niet voor portretfotografie. Waarom niet? Je valt enigszins op met zo’n grote witte toeter voor je neus. Niet handig voor portretfotografie op reis en het kan mensen afschrikken. In Nederland gebruik ik deze lens wel regelmatig voor outdoor portretten. Al met al zijn er veel goede opties voor portretfotografie. Wil je perse een zoomlens of heb je liever een vast brandpunt en lichtsterke lens. Deze laatste lenzen zijn juist heel geschikt voor portretfotografie maar dan zal je zelf creatiever moeten zijn in het benaderen van je model. De keuze is reuze en iedereen heeft zo zijn eigen voorkeur. Ik houd het voorlopig bij mijn Canon 15-85, op reis althans ;).

Ik hoop dat jullie iets aan deze tips hebben. Hebben jullie nog aanvullende tips voor portretfotografie op reis?

 

Wereldse portretten
Xiahe
wereldse portretten
Java

You may also like

2 comments

manon ruitenberg 8 april 2017 - 20:27

Super mooie foto’s!

Reply
DutchieontheRoad 10 april 2017 - 11:41

Dank je Manon 🙂

Reply

Leave a Comment

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.